Miałem już wszystko

Miałem już wszystko,  to drugie kochające ciało 

Gdzie choćby całe moje, dalej było mi mało 

Nie  umiem od rozstania złożyć się, to przykre 

A po rozstaniu,  bez szansy, myślałem że przywyknę

Ułuda mamiła oczy,  które coraz bardziej tonęły

Zatraciłem kurs,  się problemy zaczęły 

Byłem innym człowiekiem, bo z czystym sercem

Teraz myśl o związku mj przychodzi z dreszczem

Rzuciłem dla niej wszystko,  wszystkim,  wszystkich

Oddałem się zupełnie , by być wśród najbliższych 

Dzisiaj sny mnie ranią jak pociski

Wiem że o mnie myśli,  czuje jej oddech bliski

I mimo że jest daleko już od wielu dni

Nie było pisane oddać serce mi

Umysł otwarty, co z rzadka w nocy śpi 

Dlaczego miłość że mnie kpi... ?

Życie to freestyle #1

https://youtu.be/xS5KN1tS-_Q

32 wersy grubego

Kocham życie za pare pięknych godzin
Pare sekund kiedy serce na nowo się rodzi
I choć krótkie sentencje umysł tworzy
To nie jeden za to w szacunku głowę korzy
Jeden to robi dla zajawki,  skwery, parki, ławki
W tle rozmowy, ganki,  trzask szklanki
Brdzęk kluczy o mury czy ławki
Wszystko w ramach wszechobecnej sielanki

Na szacunek trzeba zasłużyć, on się nie należy
Zwykle ten co go nie ma, się o niego pręży
Cieszy nienawiść ludu do księży
Gdy niejeden kąt wśród męży
Umysły w dolinie węży, ugrzęzły
Jak to jest być sobą w pełni?
Czy to znaczy, że człowiek jest zupełny?


Ogólnie uznaję miłość do bliskich
Tak już mam, swoich kocham wszystkich
Nie ważne z jakiego miejsca przyszli
Oni w chwili próby byli wszystkim
Kiedy zespołem w siebie, czułem się przegrany
To pomogli zmienić ciężkie psychiczne stany
To ich na piedestały, moje małe ideały
Podziwiam z osobna,  bo każdy ma własne rany

Jestem otwarty jak wielka księga
Gdy otworzysz,  gdzie jest wstęga
Tam pakt, swoista przysięga
Że nie odpuszczę, metą końca życia wstęga
Więc mam marzenie które muszę spełnić
By ducha swego nie więzić
Ostatnią posługę wypełnić
Uczyć się,  a nie kpić.

SENNY PISARZ - PEŁNIA

SENNY PISARZ - KOSMOS

Krzyczę do pokolenia niemów, przemów!
Krzyczę do każdego co zalążki ma problemów
Ile spraw na głowie ale nie wiedzieć czemu
Oddamy popkulturze się, a nie istnieniu

Smok śpi w jaskini, boimy się zrobić hałas
Bo co w dwudziestym pierwszym może białas
Zbudować dom, znaleźć ją, to wszystko dla nas
Ale zawieszeni mentalnie, bo chce tak jakiś pajac

Porywam nad ideologię tłumu młodzież, to też
W rękach niosę pochodnie i proporzec
Może nie urodzony by od złych planów odwieść
Lecz pewny że mam tu czego dociec

Dla materializmu dziś stop,uwolnij serce
Dla obłudy prąd, niech stanie serce
Chcemy poczuć woń sukcesu, biec po szczęście
Tylko brak odwagi aby krzyknąć nareszcie

Podążam za popkulturą, w nią brnę

Obserwuje ewolucję i poddaję się 

Kiedyś bliskie osoby co najmniej dwie

Dziś obrażony, gdyż zmienił się trend 

Nie zmieniam systemu wartości 

Kiedy weekend, to zawsze gdzieś w gości 

Może zagramy w karty, nie w kości 

Lecz jak te rzucone, to talizman i pionki

Muzyczka to pisarz miłości na bibach

A ludzie tu dbają by był dobry klimat 

Gdy drogą idziemy to widać kalifat 

Z głośnikiem na miasto przy nocnych tripach

Bo tu dzieje się szamański pochód 

Podpalamy co tu mamy a nie twój samochód

Czasami do klatki, jak przy ziomka bloku 

Tabaluga mówią gdy widzą tych smoków

Masz problem to odkuj

Walisz się to odkuj 

Walisz coś, cóż kotku 

Siema ludzie, od początku