Błędny stan

Szelest myśli zatruwa rzecz słyszalna

By zagłuszyć własny problem 

To nie uleczy ran, pogłębia tylko odmęt 

W ranach co pieką niczym od ognia 

Nie daje wyjścia sytuacja niebanalna

Wtem na skróty można zrobić krok 

Tracąć przy tym honor, tchórz ucieka w mrok

I sprawca problemu to ofiara potencjalna 

Kiedy koleje losu odwracają się nagle 

Ten zamęt powoduje krok ku rozwiązaniu 

Kiedyś nienawiść, potem zrozumienie przy słuchaniu 

I wiatr spokojny zaczyna wiać w losu żagle 

Lecz nie uleczy to ran tego co stoi w środku 

Co zawsze pomocną dłoń podał 

Wszystko się zmieni, tylko nieopodal 

Kolejny problem rozwiązany tylko jego wciąż w zarodku

Ostatnie dni dają do myślenia 

I pragnie błogostan czuć 

Pragnie rozwiązać sprawę móc 

Lecz nie spełniają się marzenia 

http://sennypisarz.blogspot.com/2016/08/bedny-stan.html