Zapominamy o dziecięcym szczęściu, jesteśmy dorośli

Niematerialne, a jednak widoczne żniwo

Zbierane przez czas, który ostrzy kosę żywo

Zapominamy co  tak naprawdę jest celem 

Podczas gdy tracimy dużo, wolimy zyskać niewiele

Gardzimy już dźwiękiem głosu, bo mamy wiadomości

Zapominamy o dziecięcym szczęściu, jesteśmy dorośli

Ale czy dorośliśmy, czy tylko tak się zdaje

Niematerialnie zagubieni pośród tego co nie powiedziane 

Szukamy poradników jak być szczęśliwym 

Jedni piją i tańczą, inni hobbystycznie łowią ryby 

Kto dziś pamięta o uciechach ciepłych spojrzeń

W czasach gdzie to tylko pieniądz jesteśmy w stanie dojrzeć 

Nie nasza wina, tak napędza się ten świat od wieków

Kiedyś wieś była wolna, dziś pościg zza miasta kresu

Nie ma gdzie uciec, a jak jakimś cudem jesteś wolny

To wszystko spych, z powrotem, do niewoli

Jak zyskać wolność, bo to szczęście jest w głębszym znaczeniu

Trzeba postawić czoła zgoła ludzkiemu uzależnieniu

Żyć chwilą, z wiatrem, rozpostrzeć skrzydła duchowości

Bo gdzie niby szukać szczęścia jeśli nie ...